Tak jak w tytule treścią dzisiejszego postu są moje obawy. Czego się boję? Boję się 3 klasy liceum, że sobie nie poradzę z rozszerzeniami, boję się studniówki, że nie będę miała z kim iść, boję się prawa jazdy, że nie zdam, boję się mojej 18, że coś  nie wyjdzie i będzie to najgorsza impreza, no i w końcu boję się matury i przyszłości. Czemu? Boję się, ponieważ strach to naturalna cecha, boimy się o rzeczy, które są dla nas ważne, martwimy się o przyszłość, którą każą już nam określać w wieku 16 lat. Każdy z nas ma inne obawy, ale czasami takie same i to nie jest wstyd, że się boisz, to oznacza,że zależy co na tych rzeczach skoro się o nie martwisz i boisz się, że coś pójdzie nie tak i wszystkie twoje plany, marzenia trafi coś. Nie bójmy się tylko o tym mówić, o naszym strachu i obawach, może akurat spotkasz kogoś kto się boi o to samo co ty i będziecie dla siebie nawzajem wsparciem. 

Zacznijmy rozmawiać ze sobą o swoich obawach, rozmowa nie boli.

Stylizacja

crop top-Sinsay/spodnie-H&M/buty-ZX FLUX

Tak, tak kochani to nie żart, leżę sobie aktualnie na łóżku, pisząc do was ten post, a gdzie to robię? W pięknym mieście Charlotte, położonym w Północnej Karolinie. 

Jestem tutaj od tygodnia ale nadal to wszystko wydaje się dla mnie jak sen, z którego (oczywiście) proszę mnie nie budzić.

A więc zaczynając od początków, czyli samego pomysłu i lotu. W USA mam swoją chrzestną (rodzina od strony mamy) i gdzieś w połowie maja pojawił się pomysł żebym przyleciała tutaj do niej. "Ach czemu nie?" Myślę sobie, ale to nie taka prosta sprawa.

Pierwszą i najważniejszą rzeczą jaką musiałam załatwić była wiza, tak tak to słowo, które u niektórych podróżników wzbudza strach. Przyznam się sama bałam się rozmowy z konsulem, ale jak to ujmę, poszło szybko i gładko a wiza przyszła do mnie w następnym tygodniu kurierem.

Okej teraz rezerwować lot, tylko jaki? Może ten z przesiadkami bo tańszy, ale co jeśli się spóźnię na przesiadkę? Kochani ja miałam lot do USA z dwoma przesiadkami jedna w Frankfurcie a drugą w Chicago i muszę wam się przyznać, że spóźniłam się na jedną z nich. Hah, wiecie co jest najśmieszniejsze? Że obawiałam najbardziej się przesiadki w Frankfurcie bo było mniej czasu niż w Chicago, ale to właśnie na tą w Chicago się spóźniłam. Jak to? No cóż do Chicago przylecieliśmy z opóźnieniem, a ja musiałam tam przejść przez 2 kontrole; cywilną i bezpieczeństwa a w międzyczasie podróżować przez terminale, a bo tutaj zamknięte, a bo oni cię źle poprowadzili, ach szkoda słów na organizacje obsługi lotniska No ale nic. Dotarłam do terminala; ochrona bezpieczeństwa. Mam 20 minut myślę zdążę, myślę. Oczywiście mój plecak musiał zadzwonić. Ach to sprawdzanie, patrzę na zegarek 5 minut! Adrenalina już jest w żyłach a ja biegnę do gate, a jaki mam numer? Oczywiście F60 czyli ostatni gate w terminalu. Biegnę jak pies z wywalonym językiem, odwracam się w lewo; gate F60- Closed. To teraz tylko siąść i płakać, No nie? Miałam chwile załamania ale jak mówiła mama; "policz do 10 sekund i włącz mózg". Więc liczę i widzę obsługę klienta. Okej czas na sprawdzenie umiejętności komunikacyjnych w obcym języku. Pani w obsłudze była bardzo miła, w 10 minut miałam zarezerwowany lot na nastepny ranek, zaprowadziła mnie do "pokoiku dla młodzieży", gdzie miałam zapewniony posiłek,picie, łóżko itp. 

I po 5 h byłam juz w drodze do domu cioci. Czyli przeżyłam? Ale chwila,chwila co z bagażem,który poleciał dzień wczesniej? Znalazłam go na spokojnie w punkcie bagażu moich linii lotniczych. Czyli nie taki diabeł zły jak go malują, a ja na powrót, gdzie mam tylko jedna przesiadkę mam doświadczenie.

Czas lotu? Hmmm ja leciałam do Frankfurta-2 h, do Chicago-9 h i do Charlotte- cos powyżej 2 h.Tragedii nie ma, w każdym locie dostałam przekąskę,kawę napoje,a w tym dłuższym kolacje.

Mieszkam sobie tak u cioci, na miłym osiedlu, pełnym młodzieży, z basenem i siłownią oraz boiskiem No i co dla mnie najważniejsze uczę się bardzo angielskiego bo gdy ona jedzie do pracy to jestem jedynym tłumaczem między moją babcią a wujkiem i braćmi.

Chcecie post o tym co tutaj robię i jak spędzam czas? Albo o ludziach których poznałam i ich tradycjach i pomysłach ? Dajcie znać ;)

Zdjęcia wstawię na spokojnie jak wrócę do domu.Miłego dnia 

Dawno nie było inspiracji więc postanowiłam pogrzebać w internetach i powiem wam, że znalazłam nawet parę ładnych perełek, którymi chcę się z wami podzielić.

Jak zawsze zaznaczam, że nie są to moje zdjęcia, tylko wygrzebane z magicznego źródła znanego jako "wyszukiwarka google".

Zapraszam do oglądania może i was coś zainspiruję:

 Lubicie oglądać inspiracje?

Dodawać ich więcej?

Witam was wszystkich ponownie tutaj.

Tak wiem wiem długo znowu mnie tu nie było, no ale niestety doba nie ma 48 h a ja nie wyrabiam się na zakrętach.

Postanowiłam, że nie będę wam znowu obiecywać, że będę wpadać tutaj częściej bo pewnie nie dotrzymam tej obietnicy.

Powiem tak : Jak tylko znajdę chwilę wolnego czasu to znajdziecie coś nowego.

Dobra wracając do tematu posta: "Bądź sobą"- takie trochę oklepane co nie?

ALE

Zastanówcie się ile razy patrząc w lustro nie widzicie siebie tylko zlepek innych osób i ich opinii na wasz temat. Niby mówimy "Nie obchodzi mnie opinia innych", ale jaka jest prawda? Może prawda jest taka, że każda opinia nas w środku boli i nie mogąc się z nią pogodzić staramy się zmieniać? Ale dla kogo to robimy? Dla siebie czy może dla innych? Jeżeli to pierwsze to super, gratulacje, ale jeżeli to drugie to pytanie: "Czy jest sens?". Ludziom nigdy nie dogodzisz i choćbyś dla nich zmieniał się tysiące razy to zawsze znajdzie się ktoś komu nie będzie pasowało to jak wyglądasz, jak się ubierasz, jak mówisz, jak się malujesz itp. Najważniejsze w życiu jest to żebyś był zadowolony sam z siebie, żył swoim życiem, czerpał z niego jak najwięcej, przeżył je po swojemu i żeby na starość patrząc w lustro nie żałować niczego.

Bądźmy sobą!

Wiem wiem, oklepany tekst, ale skoro taki oklepany to czego w dzisiejszych czasach boimy się do niego zastosować? Wolimy wpasować się w stereotypy, w to co mówi nam instagram, tumblr i inni. Czerpiemy z życia innych zamiast zacząć żyć po swojemu. Zacznijmy łamać stereotypy, nie próbujmy na siłę wpasować się w normy wyrobione przez instagram i tumblr. Chcesz być kolejną kopią "tumblr girl" albo napakowanego sterydami gościa? Przecież to takie proste nie trzeba myśleć po swojemu tylko wpasować się w normy innych,a oni już nam powiedzą co mamy myśleć i bum stajesz się kolejną kukłą nternetu. Czy nie tego pragnąłeś?

Spójrz w lustro i zastanów się kim jesteś, weź swoje życie w swoje ręce, zacznij myśleć nieszablonowo, skończ raz na zawsze ze stereotypami, zacznij żyć,bawić się a niech inni mówią i myślą co chcą, przecież to Twoje życie i to Ty przeżyjesz je jak Chcesz a Nie Oni!

Bądź najlepszą wersją samego siebie!

Pamiętaj oryginał jest lepszy niż kopia!

Włącz nieszablonowe myślenie!

Zacznij żyć po swojemu!
Łam stereotypy!

Kochaj życie!

Bluza- Rosegal
Spodnie- House
Kurtka- Zara
Buty- Adidas ZX Flux

 

Witam bardzo wszystkich serdecznie no i przy okazji chciałabym wam wszystkim życzyć Wesołych Świąt no i oczywiście mokrego Dyngusa!

Nie przedłużając, dzisiaj chciałabym wam pokazać nowe rzeczy, które znalazły się w mojej kosmetyczce i zostaną w niej na dłużej!
A więc do dzieła!

Odżywka do włosów

Ekspresowa odżywka do włosów farbowanych z firmy L'biotica. Poleciła mi ją pani w Hebe, a że była na promocji to pomyślałam : czemu nie? Jako, że jakieś 1,5 miesiąca temu pofarbowałam włosy to oczywiście zmieniła się ich pielęgnacja i postanowiłam postawić na odżywkę, która utrwali ich kolor i zregeneruje. Trafiłem w 10! Odżywka zawiera keratynę, która zapobiega łamaniu się i rozdwajaniu, oraz olej macadamia i jojobi, które odżywiają włosy. Odżywka sprawiła, że moje włosy po umyciu są pełne blasku oraz nie przetłuszczają się tak szybko jak do tej pory!

Jestem na tak! 10/10 cena na promocji 20 zł- normalna 40 zł

Korektor z essence

I kolejny korektor tym razem od essence. Ten jest bardziej płynny w opakowaniu tak jak błyszczyki. Wybrałam jaśniejszy kolor ze względu że jego konsystencja jest lekka i chciałam go wypróbować pod oczy i na nosek jako rozświetlenie. Powiem wam, że mógłby być lepszy, ponieważ podobno miał się utrzymywać do 16 godzin a ja już po 2 godzinach zauważyłam jak moje cienie pod oczami wychodzą na światło dzienne a nos staje się czerwony. No cóż, nie jest to dla mnie perfekcyjny korektor o idealnym kryciu, ale myślę, że osoby bez problematycznej cery i nie potrzebujące wielkiego krycia mogą się na niego skusić. Tak btw. polecacie jakieś korektory pod oczy?

6/10 cena ok.10 zł 

 

Tak wiem, wiem, znów zawaliłam sprawę z pisaniem postów na bloga, ale naprawdę myślałam, że jakoś uda mi się pisać częściej, ale im bliżej wakacji tym mniej czasu mam. Jak przez ostatnie miesiące moi nauczyciele mało wymagali to tak w tym miesiącu dostali olśnienia, że zaraz koniec roku a my nie mamy ocen i sprawdzian na sprawdzianie, do tego MRM i przygotowania do debaty. Nie chcę wam znowu obiecywać, że będę częściej pisać, bo pewnie znowu wyjdzie jak wyjdzie więc tylko powiem, że spróbuję :D

Nie przedłużając mam dzisiaj dla was wiosenne inspiracje, bo wiosna zaczęła się już pełną parą ( u mnie dziś 22 stopnie). Zdjęcia pochodzą z różnych źródeł internetowych :)

To by  było na tyle z inspiracji, a ja wam życzę miłego dnia i przepięknej pogody :*

Witam was wszystkich po raz kolejny. Jest mi bardzo miło, że jestes tutaj ze mną i czytasz właśnie ten post.  Dlaczego?  Jest on inny od reszty i długo zbierałam się aby go napisać,  ponieważ musiałam odpowiedzieć chyba na najtrudniejsze pytanie: "Jak siebie oceniam?".

 Zanim zaczniecie czytać dalszą część to mam prośbę do was,  dokończcie,  tylko szczerze, zdanie zaczęte w tytule: "Patrzę w lustro i.....?"

 Jakie są wasze odpowiedzi?

Niektórzy pewnie mówili;  "Widzę silną i mocną osobę,  jestem z niej/niego dumna, podobam się sobie".  Ale jak dużo było takich osób? Uważam, że niewiele. Czemu? Czemu coraz więcej ludzi traci pewność siebie i zaniża swoją samoocenę?

Sama kiedyś byłam osobą, która miała bardzo niską samoocenę, mój wygląd i waga niewiele mi pomagało, a ludzie zamiast pomoc tylko dogryzali i tym samym pogarszali sytuację.

Wiele dziewczyn a także chłopców mają kompleksy ( jak każdy) i nie radzą sobie z nimi. Świat mody, który promuje rozmiar XS jako jedyny właściwy rozmiar, piękne modelki, wyretuszowane na okładkach kolorowych magazynów też nie pomagają.

 Ale jak sobie z tym poradzić ? Może opowiem jak ja się zmieniłam pod tym względem, chociaż do prawdziwej pewności siebie jeszcze mi trochę brakuje, ale małymi kroczkami do przodu idziemy i moja samoocena nie jest już najgorsza jak 2 lata temu. Na początku gdy patrzyłam w lustro to czułam obrzydzenie, nie nie wcale nie przesadzam. Moje ciało mnie odpychało, twarz pokryta pryszczami nie satysfakcjonowała mnie, lecz w pewnym momencie nastał przełom, poznałam osobę, która przekonała mnie, że nie mogę tak o sobie myśleć, bo jestem silna,  że zniosłam te wszystkie docinki i żarty w moją stronę. Pomyślałam wtedy ;" KURDE MOŻE TO PORA ABY COŚ ZMIENIĆ?". Zaczęłam chodzić na siłownie, dieta i ćwiczenia ale przede wszystkim dobre nastawienie. Nie oczekiwałam, że w miesiąc moje kilogramy cudownie znikną. Zaczęłam oglądać rożne filmiki na temat jak oczyszczać twarz lub jak się malować ( nadal się uczę). Wiecie ile odwagi i pewności daje dobry makijaż lub fajnie ułożone włosy? Może nowe ciuchy? W swojej szafie tez zrobiłam remont, wywaliłam wszystkie za duże rzeczy, do których miałam sentyment. Zmiana wyglądu zrobiła mi dobrze i pozytywnie wpłynęła na moją samoocenę tak jak ścięcie i przefarbowanie włosów. Zaczęłam nowy rozdział w życiu. Ale pamiętajcie nie róbcie radykalnych zmian, bo wtedy krótko wytrzymacie w nowych zasadach, najlepiej wprowadzać wszystko małymi kroczkami.

 Po drugie ; DYSTANS DO SIEBIE! Nauczyłam się tego gdy wszyscy mi docinali, zawsze mieli coś do powiedzenia na mój temat. Teraz sama z siebie żartuje jak coś głupiego zrobię lub powiem, ktoś coś o mnie mówi? Fajnie, ale niech nie zapomni przy tym pocałować mnie w dupę. Taka prawda, zazwyczaj najwięcej do powiedzenia mają ci, którzy sami źle czują się ze sobą. Kompleksy? Śmiej się z nich tak jak ja. Jestem niska osobą i trudno mi grać w siatkę, ale zawsze się śmieje jak wpadnę w siatkę, że w końcu wzrost zobowiązuje no nie?

Trzecia moja zasada ; RÓB TO CO KOCHASZ I NIE OGLĄDAJ SIĘ NA INNYCH! Chodziłam na kółko aktorskie, które mam zamiar reaktywować, ludzie tego nie rozumieli co ja w tym widzę, ale przecież to jest dla mnie nie dla nich. Od niedawna zaczęłam pole dance , chłopcy żartowali " że przyuczam się do zawodu", kurde i co teraz ? Wybuchłam tylko śmiechem i spokojnie odparłam "Ale kochani i tak was nie będzie stać". Zaraz sobie pomyślicie co za debilka pisze ten post, żeby samej po sobie cisnąć. Tak właśnie robię i wiecie co ? Wszystkim nagle zamykają się buzie, bo widzą, że sama z siebie żartuję i ich opinia mnie nie zaboli. Masz coś co kochasz ale boisz się to robić, bo "Co inni powiedzą?" A weź ich olej! Twoje życie,  rób co chcesz.

A teraz najważniejszy punkt, czyli proszę abyś stanęła/stanął przed lustrem i z uśmiechem na twarzy powiedział " Jestem wyjątkowy i oryginalny, nie pozwolę nikomu zaniżyć swojej wartości. Wiem ile jestem wart/a. Lubię siebie". Gdy masz chwile zwątpienia stawaj przed lustrem i mów do siebie co w sobie lubisz, za co się cenisz, mów "Jestem silną osobą".

I pamiętaj to my wybieramy nasze ścieżki życiowe i to my mamy znać swoją wartość a nie inni!

Mam nadzieję, że taka forma postu też wam się podoba i będziecie częściej wpadać na bloga. Ostatnia prośba ; zostaw w komentarzu rzecz/y, które w sobie cenisz/lubisz. To będzie dobry początek.

Życzę wam miłego dnia kochani